Problemy sygnalizowane przez sędziów i ich rozwiązania.
1. Zagrożenie przewlekłością postępowania.
Rekomendacja: Kierować sprawy do mediacji i równocześnie wyznaczać termin kolejnej rozprawy, co spowoduje, że mediacja nie wstrzyma przebiegu procesu, a strony będą zdyscyplinowane terminem, przy czym na zgodny wniosek stron – w przypadku możliwości zawarcia ugody – strony mogą dążyć do przedłużenia mediacje, gdyby miało się to przyczynić do trwałego zakończenia sporu.
2. Ograniczenia wynikające z formalizmu procesowego.
Rekomendacja: Sąd na rozprawie przedstawia informację o mediacji, tj. art. 183 kpc i wydaje postanowienie zawierające dane do stron (telefony i adresy e-mail) i pełnomocników oraz wyznaczonego mediatora (z nr telefonów i adresem e-mail) oraz przekazuje informację o kosztach mediacji. Sąd odbiera zgodę stron na dostęp mediatora do akt.
3. Brak harmonizacji pracy mediatora z wymogami procesu sądowego.
Rekomendacja: Umożliwić mediatorowi dostęp do akt – poprzez udzieloną przez strony na rozprawie zgodę. Fakultatywnie Sąd może wysyłać mediatorowi pozew (wniosek) i odpowiedź na pozew/wniosek. Dostęp do dokumentów jest niezbędny, by mediator prawidłowo sporządził ugodę – w której strony uregulują wszystkie kwestie objęte pozwem/wnioskiem. Dostęp do pozwu/wniosku (odraz odpowiedzi) pozwala mediatorowi ograniczyć arenę konfliktu do przedmiotu sporu sądowego – w sytuacji gdyby groził impas w mediacji.
4. Statystyka spraw i przeprowadzanie procesu w rozsądnym czasie, bez zbędnej zwłoki.
Rekomendacja: Mediacja daje nie tylko szansę sformułowania ugody, ale również w przypadku braku zakończenia rozmów ugodą, stron wracają do Sądu świadome swoich stanowisk. Mediacji w szczególności mogą pomóc np. dla: ochrony więzi uczuciowej, wyjaśnienia stronom procesu rodzinnego kwestii dotyczących władzy, opieki i kontaktów z dziećmi, ustalenia składników majątkowych oraz wartości, itp. Te czynności prowadzone w trybie procesu stwarzają duże utrudnienia i mogą powodować eskalację żądań stron.